article image

Szkoły eTwinning są silnie zaangażowanie we współpracę, dzielenie się doświadczeniami i pracę zespołową

Współpraca to termin nierozerwalnie związany z eTwinningiem. W większości przypadków opisuje współdziałanie nauczycieli i uczniów z różnych krajów w ramach realizacji projektu eTwinning.

Jednak w środowisku szkolnym skuteczna współpraca nauczycieli jest definiowana jako zaangażowanie w działania, w ramach których nauczyciele wymieniają informacje o doświadczeniach i praktykach realizowanych w klasie w celu poszerzenia wiedzy pedagogicznej i zachęcenia kolegów do podejmowania nowych inicjatyw. Członkowie społeczności szkolnej są zdania, że współpraca oraz poświęcanie czasu na tworzenie zespołów i dzielenie się zadaniami jest najlepszym sposobem na osiągnięcie celów szkoły.

Dzięki zaangażowaniu we współpracę nauczyciele mają większy dostęp do zasobów i doskonalą metody nauczania, jako że w ramach współpracy otrzymują wsparcie przy testowaniu nowych pomysłów i działań. Proces ten zapewnia szkole ciągłe możliwości prowadzenia refleksji i doskonalenia praktyk, a także tworzenia wysokiej jakości standardów dla wszystkich uczniów.

Szkoły muszą pokonać różne przeszkody, takie jak: utrwalone systemy, brak czasu, zmiana kultury szkolnej i przejście od pracy nauczycieli w izolacji do współpracy, a także napięcia i nieporozumienia, które mogą powstawać podczas pracy zespołowej. W takim przypadku, rola dyrektora szkoły jest kluczowa. Dyrektorzy szkół powinni umożliwiać pracownikom podejmowanie decyzji, zapewniać wsparcie dla skutecznego tworzenia zespołów nauczycielskich (wyznaczać cele, udzielać informacji zwrotnych i zapewniać wsparcie). Będąc liderami w nauczaniu, motywują pracowników szkoły do dalszej nauki i doskonalenia praktyki.

Współpraca nie zawsze jest łatwa i wymaga poświęcenia na nią czasu. Szkoły mogą zacząć od wdrażania różnych działań, takich jak programy mentorskie, sieci społecznościowe, wspólne nauczanie, lekcje otwarte oraz cotygodniowe spotkania dotyczące planowania i współpracy itp.

Ale czy to wystarczy? A co ze współpracą poza szkołą? Jak szkoła może angażować rodziców i społeczność lokalną?

Badania pokazują, że uczniowie, których rodzice angażują się w ich edukację łatwiej adaptują się do życia w szkole, mają lepsze umiejętności społeczne, odrabiają pracę domową, mają lepsze oceny i wiele więcej. Zaangażowanie społeczności lokalnej może również mieć pozytywny wpływ na wyniki w nauce uczniów i pomóc im zrozumieć rolę, jaką odgrywają w społeczeństwie.

Skuteczna komunikacja pomiędzy szkołą, rodzicami, uczniami i społecznością lokalną stanowi podstawę rozwoju partnerstwa, które może mieć wpływ na uczenie się uczniów. Nauka nie ogranicza się do klasy szkolnej, a udział rodziców w życiu szkoły może sprzyjać rozwojowi holistycznego środowiska edukacyjnego. Jednocześnie członkowie społeczności i organizacje mogą dzielić się wiedzą i doświadczeniem, które szkoły mogą wykorzystać, aby zapewnić uczniom bardziej autentyczne i związane z życiem środowisko nauki.

Afrykańskie przysłowie mówi: „żeby wychować dziecko, potrzeba całej wioski" i taką rolę powinna odgrywać szkoła eTwinning. Szkoły eTwinning powinny pielęgnować kulturę, która promuje szacunek i wartości, wspiera i uznaje zaangażowanie wszystkich w osiąganie celów szkoły i wdrażanie Misji Szkoły eTwinning.


Przykłady dobrych praktyk ze szkół eTwinning:

W szkole eksperymentalnej Uniwersytetu w Salonikach w Grecji współpraca przybiera różne formy. Spośród 34 nauczycieli pracujących w szkole, większość uczestniczy w działaniach eTwinning, co wiąże się z zachętami i wsparciem ze strony dyrekcji szkoły, a także z dedykowanymi szkoleniami i konkretnymi możliwościami współpracy nauczycieli. Aby pomóc nauczycielom uwzględnić eTwinning w programie nauczania, dyrekcja szkoły zapewnia regularne możliwości doskonalenia zawodowego, które pomagają nauczycielom osiągać postępy i rozwijać kompetencje.

W roku akademickim 2019-2020, wszyscy nauczyciele zarejestrowani w programie eTwinning uczestniczyli w takich działaniach i dzielili się swoimi spostrzeżeniami z pozostałymi pracownikami. Nauczyciele mieli możliwości wypowiadania się na temat praktyk stosowanych przez kolegów, omawiania różnych kwestii związanych z życiem szkoły oraz wyrażania swoich obaw i podejmowania decyzji. Aby zachęcić nauczycieli do nauczania opartego na współpracy, w każdym projekcie eTwinning prowadzonym w szkole uczestniczył więcej niż jeden nauczyciel. Dany nauczyciel inicjował projekt i przedstawiał swoje pomysły kolegom, a zainteresowani mogli się przyłączyć. Dzięki temu powstawały doskonałe projekty interdyscyplinarne i w rezultacie zarówno nauczyciele, jak i uczniowie z różnych klas mogli uczyć się od siebie nawzajem. Aby zacieśnić współpracę w szkole, nauczyciele byli zachęcani do uczęszczania na zajęcia prowadzone w ramach eTwinningu i obserwowania pracy swoich kolegów i koleżanek, co pozwoliło na wzajemne uczenie się, przekazywanie informacji zwrotnych i wymianę pomysłów. Dzięki eTwinningowi nauczyciele poznali wiele nowych pomysłów i znaleźli wiele źródeł inspiracji. Wzajemne uczenie się nauczycieli w ramach programu eTwinning było niezwykle ważne. Dzięki temu nauczyciele, zgodnie z ich wiedzą fachową, mogli zaoferować całemu personelowi szkolnemu szkolenia na różne tematy, np. jak korzystać z niektórych urządzeń TIK i wykorzystywać je w nauczaniu.

Współpraca nie ograniczała się do nauczycieli, ale uczniowie i rodzice byli zaangażowani w proces uczenia się i podejmowania decyzji. Uczniowie, którzy często są bardziej zaznajomieni z nowymi technologiami, pomagali nauczycielom i rodzicom w zdobywaniu umiejętności w zakresie TIK. Uczniowie przygotowali i przeprowadzili serię kursów online (8 lekcji) na platformie Moodle dotyczących wykorzystania TIK, RODO i e-bezpieczeństwa mających na celu zwalczanie cyfrowego wykluczenia dorosłych. Ponadto, w ramach zajęć pozalekcyjnych, do współpracy zachęcano uczniów różnych klas. Działania te miały miejsce w szkolnych kołach zainteresowań, takich jak: orkiestra, sztuka, matematyka, statystyka, teatr, fizyka, kino, model ONZ i myślenie krytyczne.

Zaangażowanie uczniów i rodziców jest również szeroko stosowane w Col·legi Sant Josep w Navàs, małym mieście liczącym 6.000 mieszkańców w Katalonii, w Hiszpanii. Współpraca z rodzicami i ich zaangażowanie w życie szkoły zajmuje stałe miejsce w działaniach szkoły. Zgodnie z posiadanym doświadczeniem, rodzice są zapraszani do szkoły i pomagają uczniom w realizacji różnych działań. Wzajemne uczenie się nauczycieli i otwarte podejście do testowania nowych praktyk zaowocowało warsztatami i bliską współpracą/opieką dydaktyczną nad nowymi eTwinnerami zapewnianą przez bardziej doświadczonych nauczycieli. W rezultacie dwunastu z siedemnastu nauczycieli ze szkoły zarejestrowanych na platformie eTwinning w ubiegłym roku aktywnie realizowało interdyscyplinarny projekt, a dwoje z nich zdecydowało się na prowadzenie własnych, oddzielnych projektów ze swoimi klasami. Podobnie jak w przypadku szkoły w Grecji, podejmowanie decyzji i proces refleksji nie ograniczały się do formalnego kierowania szkołą, ale angażowały też uczniów i rodziców. Szkoła Col·legi Sant Josep stworzyła projekt obejmujący globalną kafejkę, w której spotykali się dwaj uczniowie z każdej klasy, jeden rodzic z każdej klasy i nauczyciele. Podczas spotkań w globalnej kafejce, grupa rozmawiała o nowych narzędziach TIK i zajęciach z muzyki oraz przedstawiła różne propozycje na realizację współpracy.

W obu szkołach współpraca, we wszystkich jej aspektach, była i jest jednym z głównych priorytetów realizowanych działań. W rezultacie nauczyciele, rodzice i oczywiście uczniowie nie tylko udoskonalili praktyki nauczania i uczenia się, ale także zaangażowali się w realizację misji i celów szkoły.