Ψηφιακή ασφάλεια και eTwinning

  • B4: Κοινωνικά Δίκτυα και Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης

  • E14: Είναι θεμιτή η παρουσία των σχολείων στα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

    Η συμμετοχή σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο για σχολεία, όπως για παράδειγμα το eTwinning, μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμος πόρος από την άποψη της επαγγελματικής επιμόρφωσης ως και την εύρεση αληθινών παραδειγμάτων για το μάθημα της ξένης γλώσσας. Ωστόσο, η χρήση άλλων διαδικτυακών κοινωνικών δικτύων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπως του Twitter. από τα σχολεία συνιστά φλέγον θέμα: τα επιχειρήματα, τόσο υπέρ όσο και κατά, κυμαίνονται από την θετική προώθηση που θα μπορούσε να προσφέρει το ενεργό tweeting από την άποψη του μάρκετινγκ ως τον κίνδυνο του εκφοβισμού στο διαδίκτυο και τον προβληματισμό σχετικά με τις διαδικτυακές φιλίες εκπαιδευτικών-μαθητών. Το βασικό σημείο που πρέπει να θυμόμαστε σχετικά με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των κοινωνικών δικτύων στα σχολεία, είναι το θέμα των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων στο διαδίκτυο. Εκτός από προωθητικό εργαλείο για την προβολή των σχολείων, η χρήση κοινωνικών δικτύων μπορεί να αποφέρει πολλά οφέλη:

    1. Επαγγελματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών σε επίπεδο τεχνικών εργαλείων και εργαλείων κοινωνικής δικτύωσης.
    2. Xρήση σύγχρονων, ενταξιακών και εναλλακτικών μεθόδων μάθησης.
    3. Προσέγγιση της κοινότητας και των γονέων μέσω των ομάδων στο Facebook, του Pinterest, του Yammer, του Twitter και άλλων.
    4. Καλύτερη επικοινωνία με τους γονείς αν είναι φίλοι στο Facebook για το έργο του σχολείου/της τάξης.
    5. Διαπολιτισμική επικοινωνία με άλλα σχολεία.
    6. Εκμάθηση γλωσσών.
    7. Συνεργατική μάθηση και διαμοίραση με τους ομοτίμους και ομάδες μάθησης που απαρτίζονται από άτομα με ανάλογο τρόπο σκέψης.
    8. Δικτύωση με συναδέλφους από όλη τη χώρα αλλά και από όλο τον κόσμο.
    9. Ενσωμάτωση πραγματικών παραδειγμάτων στη διδασκαλία.

  • Ε15: Πόσο χρονών πρέπει να είναι κάποιος για να ανοίξει λογαριασμό στο Facebook / το Twitter / το Snapchat;

    'Γιατί δεν μπορώ να μπω στο Facebook;' - Αυτή είναι η ερώτηση με την οποία έρχονται αντιμέτωποι κάποια στιγμή οι εκπαιδευτικοί, αν δεν έχουν ήδη κληθεί να την απαντήσουν. Λόγω του τεράστιου αριθμού μέσων κοινωνικής δικτύωσης που έχουμε στη διάθεσή μας, καθίσταται δύσκολη η παρακολούθηση του τι μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι μαθητές σας και πότε. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι 78% των παιδιών κάτω των 13 ετών, την μικρότερη επιτρεπόμενη ηλικία για τους περισσότερους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης, διαθέτει τουλάχιστον έναν λογαριασμό σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Παρά τους υφιστάμενους περιορισμούς, πολλά παιδιά πιέζουν τους γονείς τους να ανοίξουν λογαριασμούς πριν την επιτρεπόμενη ηλικία.

    Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα διάφορα γνωρίσματα ιδιωτικότητας και ασφάλειας των δημοφιλέστερων εφαρμογών της εποχής μας, που χρησιμοποιούνται από παιδιά και νέους (και ενήλικες), πατήστε εδώ.

  • E16: Πώς πρέπει να συμπεριφέρομαι όταν επικοινωνώ με άλλα άτομα στο διαδίκτυο;


    Όλες οι διαδικτυακές κοινότητες έχουν τον δικό τους κώδικα συμπεριφοράς, ενίοτε γνωστό ως κατευθυντήριες οδηγίες της κοινότητας. Στο eTwinning για παράδειγμα υπάρχει ένας Κώδικας Δεοντολογικής Συμπεριφοράς για όλους τους εγγεγραμμένους χρήστες. Είναι πολύ σημαντικό τα μέλη να γνωρίζουν και να ακολουθούν τη δέουσα διαδικτυακή συμπεριφορά, ώστε να δημιουργείται ένα καλό εργασιακό κλίμα και να διασφαλίζεται ότι όλοι αισθάνονται ασφαλείς. Στις περισσότερες περιπτώσεις, πρόκειται απλά για κανόνες κοινής λογικής, καλούς τρόπους και άλλες καλές πρακτικές που κατά κανόνα παρατηρούνται σε οποιαδήποτε κοινωνική αλληλεπίδραση. Ωστόσο, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη ότι επικοινωνούμε μέσω του διαδικτύου και έτσι δεν έχουμε στη διάθεσή μας σημαντικά στοιχεία της επικοινωνίας, όπως τον τόνο της φωνής, τις χειρονομίες κ.λπ. Συνεπώς, είναι πολύ εύκολο να παρερμηνευτούν τα λεγόμενα των άλλων ή οι λέξεις να ερμηνεύονται χωρίς τα συμφραζόμενά τους.

    Χρήσιμες παραπομπές: 

    1. Το eTwinning διαθέτει τον δικό του κώδικα δεοντολογικής διαδικτυακής συμπεριφοράς, όπως μπορείτε να δείτε στην Πύλη του eTwinning. Διαθέσιμο εδώ.
    2. Ρίξτε μια ματιά στις κατευθυντήριες οδηγίες και τους κανόνες συμπεριφοράς που ισχύουν για ορισμένες από τις δημοφιλέστερες διαδικτυακές κοινότητες των ημερών μας:
    α. Facebook
    β. YouTube
    γ. Twitter
    δ. Instagram
    ε. Snapchat
    3. Επίσης, ρίξτε μια ματιά στην έρευνα του Συμβουλίου της Κομητείας του Kent
    4. Επιπλέον, ρίξτε μια ματιά στον Οδηγό του "Better Internet for Kids" για τις διαδικτυακές υπηρεσίες, που επιδιώκει να παρέχει βασικές πληροφορίες για ορισμένες από τις δημοφιλέστερες εφαρμογές, ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης και άλλες πλατφόρμες που χρησιμοποιούνται συχνά από παιδιά και νέους (και ενήλικες) σήμερα.

  • B5: Οι προκλήσεις της επικοινωνίας στο διαδίκτυο εκτός του eTwinning

  • Προκλήσεις

    Όταν ο κόσμος χρησιμοποιεί διαδικτυακά εργαλεία επικοινωνίας, συχνά δεν σκέφτεται πώς η συμπεριφορά του μπορεί να επηρεάσει τους άλλους και κάτι που ξεκινάει σαν αστείο μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε ένα πολύ πιο σοβαρό περιστατικό διαδικτυακού εκφοβισμού, λόγου χάρη. Οι νέοι πρέπει, επίσης, να γνωρίζουν ότι στο διαδίκτυο, οι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτό που προσποιούνται ότι είναι (εκτός από μια κοινότητα, όπως το eTwinning, όπου όλοι οι χρήστες είναι επιβεβαιωμένοι) και θα πρέπει να τους δίνεται βοήθεια ώστε να αναπτύσσουν μία έμφυτη αίσθηση αυτοπροστασίας όταν κινούνται στο διαδίκτυο.

  • E17: Τι πρέπει να κάνουν οι εκπαιδευτικοί αν οι μαθητές τους πέσουν θύματα εκφοβισμού στο διαδίκτυο;

    Ορίστε κάποιες χρήσιμες συμβουλές που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε με τους μαθητές σας:

    Να ξέρεις ότι δεν φταις εσύ. Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν «εκφοβισμό» είναι ορισμένες φορές μια διαφωνία μεταξύ δύο ατόμων. Αν όμως κάποιος σου συμπεριφέρεται κατ’ επανάληψη με σκληρότητα, τότε πρόκειται για εκφοβισμό και δεν πρέπει να ρίχνεις το φταίξιμο πάνω σου. Κανείς δεν αξίζει βάναυση μεταχείριση.

    Μην απαντάς και μην αντεπιτίθεσαι. Ορισμένες φορές μια αντίδραση είναι αυτό ακριβώς που επιζητούν οι θύτες, επειδή πιστεύουν ότι αποκτούν εξουσία πάνω σου και δεν πρέπει να κάνεις τον θύτη να νιώθει πιο δυνατός. Όσο για την αντεπίθεση, όταν ανταποδίδεις τα ίσα σε έναν θύτη γίνεσαι κι εσύ το ίδιο – και μπορεί μια μεμονωμένη κακή πράξη να προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση. Αν μπορείς, απομακρύνσου από την κατάσταση. Αν δεν μπορείς, το χιούμορ ενίοτε αφοπλίζει ή να αποτρέπει τον εκφοβισμό.

    Αποθήκευσε τα αποδεικτικά στοιχεία. Τα μόνο καλά νέα για τον εκφοβισμό μέσω διαδικτύου ή κινητών τηλεφώνων είναι ότι κατά κανόνα μπορούμε να συγκρατήσουμε, να αποθηκεύσουμε και να δείξουμε τα στοιχεία σε κάποιον που μπορεί να μας βοηθήσει. Μπορείς να αποθηκεύσεις τα αποδεικτικά στοιχεία σε περίπτωση που η κατάσταση κλιμακωθεί.

    Να πεις στο άτομο που σε εκφοβίζει να σταματήσει. Αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από εσένα – μην το κάνεις αν δεν νιώθεις άνετα, επειδή θα πρέπει να ξεκαθαρίσεις απολύτως τη θέση σου ότι δεν θα ανεχτείς άλλο αυτή τη μεταχείριση. Ίσως χρειαστεί να κάνεις πρόβες πριν με κάποιον που εμπιστεύεσαι, όπως έναν γονιό ή έναν καλό φίλο.

    Αναζήτησε βοήθεια – ειδικά αν η συμπεριφορά σε ενοχλεί πραγματικά. Αξίζεις υποστήριξη. Δες αν υπάρχει κάποιος που θα σε ακούσει, θα σε βοηθήσει να επεξεργαστείς τι συμβαίνει και να το ξεπεράσεις – κάποιος φίλος, κάποιος συγγενής ή ίσως κάποιος ενήλικας που εμπιστεύεσαι.

    Χρησιμοποίησε τα τεχνολογικά εργαλεία που έχεις στη διάθεσή σου. Οι περισσότερες εφαρμογές και υπηρεσίες μέσων κοινωνικής δικτύωσης σου επιτρέπουν να μπλοκάρεις το άτομο που σε ενοχλεί. Είτε η παρενόχληση συντελείται μέσω εφαρμογής είτε μέσω γραπτών μηνυμάτων, σχολίων και φωτογραφιών στις οποίες έχεις προστεθεί με ετικέτα, κάνε τη χάρη στον εαυτό σου και μπλόκαρε το εν λόγω άτομο. Επίσης, μπορείς να αναφέρεις το πρόβλημα στην υπηρεσία. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, έτσι θα λυθεί το πρόβλημα και η καλύτερη αντίδραση στην περίπτωση αυτή είναι να μην απαντήσεις.

    Αν δέχεσαι απειλές για την πρόκληση σωματικής βλάβης, πρέπει να επικοινωνήσεις με την τοπική αστυνομία (με τη βοήθεια κάποιου γονιού ή κηδεμόνα) και να εξετάσεις το ενδεχόμενο να το αναφέρεις στις σχολικές αρχές.

    Να προστατεύεις τους λογαριασμούς σου. Μην μοιράζεσαι τους κωδικούς πρόσβασής σου με κανέναν – ακόμα και τους πιο καλούς σου φίλους, που μπορεί να μην παραμείνουν τόσο καλοί φίλοι για πάντα – και να προστατεύεις με κωδικό το τηλέφωνό σου, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να προσποιηθεί ότι είσαι εσύ.

    Αν κάποιος γνωστός σου δέχεται εκφοβισμό, ανάλαβε δράση. Η απάθεια μπορεί να ενδυναμώσει τον θύτη και δεν βοηθάει κανέναν. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να προσπαθήσεις να σταματήσεις τον εκφοβισμό, καταδικάζοντάς τον. Αν δεν μπορείς να τον σταματήσεις, υποστήριξε το άτομο που δέχεται τον εκφοβισμό. Αν το άτομο αυτό είναι φίλος σου, να τον ακούσεις και να δεις πώς μπορείς να βοηθήσεις. Αν δεν είσαστε ήδη φίλοι, ακόμα και μια καλή κουβέντα μπορεί να βοηθήσει να αμβλυνθεί ο πόνος. Τουλάχιστον, βοήθησε με το να μην μεταφέρεις ένα κακόβουλο μήνυμα και να μην δώσεις θετική προσοχή στον εκφοβιστή.

    Επιπλέον συμβουλές που μπορείτε να μοιραστείτε με συναδέλφους εκπαιδευτικούς

    Να ξέρετε ότι είσαστε τυχεροί αν ένας μαθητής σας ζητήσει βοήθεια. Τα περισσότερα νέα παιδιά δεν μιλούν στους γονείς ή τους εκπαιδευτικούς τους για τον εκφοβισμό εντός και εκτός διαδικτύου. Αν, λοιπόν, το παιδί/ μαθητής σας δεν κοιμάται καλά ή δεν θέλει να πάει σχολείο ή φαίνεται ταραγμένο όταν χρησιμοποιεί τον υπολογιστή ή το τηλέφωνο, ρωτήστε το όσο το δυνατόν πιο ήρεμα και εγκάρδια. Ρωτήστε το χωρίς περιστροφές αν η στάση του σχετίζεται με τυχόν κακόβουλη συμπεριφορά ή κοινωνικά προβλήματα. Ακόμα κι αν είναι έτσι όμως, μην συνάγετε ότι πρόκειται για εκφοβισμό. Δεν θα το ξέρετε μέχρι να μάθετε όλη την ιστορία, ξεκινώντας από την οπτική γωνία του παιδιού σας.

    Εργαστείτε με τον μαθητή σας. Υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους είναι καλό να επιδιώκετε τη συμμετοχή του μαθητή σας. Ο εκφοβισμός εκτός και εντός διαδικτύου συνήθως συνεπάγεται την απώλεια της αξιοπρέπειας ή του ελέγχου επί μιας κοινωνικής κατάστασης και η συμμετοχή του παιδιού σας στην εύρεση λύσεων το βοηθάει να την ξανακερδίσει. Ο δεύτερος λόγος αφορά στο πλαίσιο. Επειδή ο εκφοβισμός σχεδόν πάντα σχετίζεται με τη σχολική ζωή και τα παιδιά μας κατανοούν την κατάσταση και το πλαίσιο καλύτερα από ότι θα μπορούσαν ποτέ οι ενήλικες, η οπτική τους γωνία είναι το κλειδί για να κατανοήσετε σε βάθος την κατάσταση και να βρείτε λύση. Μπορεί να χρειαστεί να κάνετε κατ’ ιδίαν συζητήσεις και με άλλα πρόσωπα, αλλά ενημερώστε σχετικά το παιδί σας και αναφέρετέ του τι συζητήσατε. Πρόκειται για τη ζωή του παιδιού σας, οπότε το παιδί σας πρέπει να είναι μέρος της λύσης.

    Απαντήστε κατόπιν σκέψης, όχι βιαστικά. Αυτό που οι ενήλικες δεν ξέρουν πάντα είναι ότι μπορεί να χειροτερέψουν την κατάσταση για το παιδί/μαθητή τους αν ενεργήσουν απερίσκεπτα. Πολύ συχνά ο εκφοβισμός στο διαδίκτυο σημαίνει ότι κάποιος περιθωριοποιείται (μειώνεται και αποκλείεται), κάτι που ο θύτης πιστεύει ότι ενισχύει την εξουσία ή το κύρος του. Αν απαντήσετε δημοσίως ή αν το παιδί/μαθητής σας ανακαλύψει ότι συναντηθήκατε κρυφά με τις αρχές του σχολείου, η περιθωριοποίηση μπορεί να χειροτερέψει και γι’ αυτό θα πρέπει πρώτα να σκεφτείτε καλά την όποια αντίδραση.

    Είναι απαραίτητες περισσότερες της μίας οπτικές γωνίες. Η περιγραφή του παιδιού/ μαθητή σας για το τι συνέβη είναι πιθανώς απολύτως ειλικρινής, αλλά να θυμόσαστε ότι η αλήθεια κάποιου δεν είναι απαραίτητα η καθολική αλήθεια. Θα πρέπει να αναζητήσετε και άλλες οπτικές γωνίες και να τις αντιμετωπίσετε ανοιχτόμυαλα. Υπάρχουν φορές που τα παιδιά μπλέκουν μόνα τους σε αλυσιδωτές αντιδράσεις και αυτό που βλέπουμε στο διαδίκτυο είναι μόνο η μία πλευρά ή μέρος της ιστορίας.

    Αυτό που τα θύματα λένε ότι βοηθάει περισσότερο είναι να ακουστεί η φωνή τους – να τα ακούσει στ’ αλήθεια κάποιος – είτε φίλος είτε κάποιος ενήλικας που ενδιαφέρεται. Γι’ αυτό, αν τα παιδιά σας καταφύγουν σε εσάς για βοήθεια, είναι σημαντικό να απαντήσετε σοβαρά και να τα εμπλέξετε. Συχνά αρκεί κάποιος να ακούσει το παιδί με σεβασμό για να αρχίσει η διαδικασία της επούλωσης των πληγών.

    Τελικός στόχος είναι η αποκατάσταση του αυτοσεβασμού και η ενίσχυση του ψυχικού σθένους του παιδιού/ μαθητή σας. Σ’ αυτό, κι όχι στην τιμωρία κάποιου, είναι καλύτερα να εστιάσετε για την επίλυση του προβλήματος και για να βοηθήσετε να επουλωθούν οι πληγές του παιδιού/μαθητή σας. Αυτό που το παιδί/μαθητής σας χρειάζεται περισσότερο είναι να επανακτήσει μια αίσθηση αξιοπρέπειας. Αυτό άλλες φορές σημαίνει να ορθώσει το ανάστημά του απέναντι στον θύτη κι άλλες όχι. Παρέα με το παιδί/ μαθητή σας μπορείτε να σκεφτείτε πώς θα επιτύχετε τον στόχο αυτόν.

    Ένα θετικό αποτέλεσμα το οποίο συχνά δεν σκεφτόμαστε (ή δεν ακούμε στις ειδήσεις) είναι το ψυχικό σθένος. Ξέρουμε ότι η ανθρώπινη φυλή δεν θα εξαλείψει ποτέ την κακία και τη βαναυσότητα εντελώς και επίσης ξέρουμε ότι ο εκφοβισμός δεν είναι, όπως θεωρούσαν οι μεγαλύτερες γενιές, «φυσιολογικός» ούτε περνάει. Απαιτείται δουλειά για να εξαλειφθεί. Όταν, όμως, αυτό συμβαίνει και τον ξεπερνούμε, το ψυχικό μας σθένος ενισχύεται. Δεν είναι κάτι που μπορεί να «μεταφορτωθεί» ή να διδαχτεί. Καλλιεργείται μέσω της έκθεσης σε προκλήσεις και επινοώντας τρόπους για να τις αντιμετωπίσουμε. Γι’ αυτό κάποιες φορές είναι σημαντικό να δώσουμε χώρο στα παιδιά να κάνουν αυτό ακριβώς και να τους πούμε ότι έχουν την υποστήριξή μας.

    Για περισσότερες πληροφορίες, ρίξτε μια ματιά στις συμβουλές του Connect Safely, μιας ΜΚΟ με έδρα τις ΗΠΑ.

    Επιπλέον, διαβάστε τον οδηγό για γονείς του Ερευνητικού Κέντρου για τον Διαδικτυακό Εκφοβισμό και του Childnet.

  • E18: Τι είναι ο διαδικτυακός εκφοβισμός (cyberbullying);

    Ο διαδικτυακός εκφοβισμός (cyberbullying) είναι ένα πολύ σύνθετο ζήτημα. Ορίζεται ως συμπεριφορά που κατ’ επανάληψη δημιουργεί αναστάτωση σε κάποιο άτομο, το κάνει να νιώθει άβολα και/ή ότι κινδυνεύει. Συνήθως είναι σκόπιμος και μπορεί να πάρει διάφορες μορφές, όπως λεκτικός, έμμεσος και σωματικός.

    Μπορεί να αποτελεί προέκταση του κατά πρόσωπο εκφοβισμού, καθώς η τεχνολογία προσφέρει στον θύτη έναν ακόμα τρόπο παρενόχλησης του θύματος ή μπορεί να προκύπτει χωρίς κάποιο κίνητρο. Εμφανίζεται με τη χρήση ουσιαστικά κάθε μορφής μέσου δικτύωσης, από μοχθηρά γραπτά μηνύματα και εικόνες στα κινητά τηλέφωνα ως σκληρόκαρδες αναρτήσεις σε ιστολόγια και μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή από email και στιγμιαία μηνύματα ως κακεντρεχείς ιστοσελίδες που δημιουργούνται αποκλειστικά με σκοπό να εκφοβίσουν κάποιον ή εικονική κακοποίηση στη διάρκεια κάποιου διαδικτυακού παιχνιδιού στο οποίο συμμετέχουν πολλοί παίκτες. Επιπλέον, ο (διαδικτυακός) εκφοβισμός μπορεί να ασκηθεί μέσω της απομόνωσης και του αποκλεισμού (π.χ. κάποιος αναρτά περιεχόμενο και κανένας δεν δηλώνει ότι του αρέσει ή δεν το σχολιάζει).

    Ο διαδικτυακός εκφοβισμός διαφέρει από άλλες μορφές εκφοβισμού από πολλές απόψεις: παραβιάζει το σπίτι και τον προσωπικό χώρο του θύματος, το δυνητικό μέγεθος του κοινού είναι πολύ μεγαλύτερο, τα ενοχλητικά μηνύματα ή οι φωτογραφίες διαδίδονται με μεγάλη ταχύτητα, υπάρχει δυσκολία ελέγχου και/ή απομάκρυνσης του υλικού που αναρτάται ή κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Επίσης, εξαιτίας της απρόσωπης φύσης του, συχνά ο διαδικτυακός εκφοβισμός μπορεί να ασκηθεί ανώνυμα. Το χαρακτηριστικό αυτό ωθεί τους ανθρώπους να εμπλακούν σε δραστηριότητες στις οποίες ούτε στο όνειρό τους δεν θα έμπλεκαν, είτε ως θύτες είτε ως παρατηρητές.

  • Ε19: Τι να κάνω αν διαπιστώσω περιστατικό διαδικτυακού εκφοβισμού στην τάξη μου;

    Υιοθετήστε μια ολιστική προσέγγιση σε όλο το εύρος του σχολείου για την καταπολέμηση του διαδικτυακού εκφοβισμού ή άλλης μορφής εκφοβισμού. Γνωστοποιήστε με σαφήνεια τη στρατηγική σε όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας - μαθητές, εκπαιδευτικούς, βοηθητικό προσωπικό και γονείς. Όλοι θα πρέπει να γνωρίζουν τις προβλεπόμενες επιλογές για την αναφορά ανάλογων φαινομένων και τις συνέπειες για όσους εμπλέκονται σε ανάλογη συμπεριφορά. 

    Συμβουλευτείτε τους πόρους που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του έργου ENABLE - το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Καταπολέμηση του Εκφοβισμού σε Περιβάλλοντα Μάθησης και Ψυχαγωγίας.

  • E20: Ποια είναι η δέουσα αντίδραση στις ανάρμοστες αναρτήσεις και εικόνες;

    Το sexting φαίνεται πως αποτελεί ένα ζήτημα που εμφανίζεται σταθερά στις ειδήσεις. Ορίζεται ως ανταλλαγή μηνυμάτων ή φωτογραφιών σεξουαλικού περιεχομένου και δημιουργία, ανταλλαγή και προώθηση γυμνών ή ημίγυμνων φωτογραφιών με σεξουαλικά υπονοούμενα μέσω κινητών τηλεφώνων και διαδικτύου. Οι έρευνες δείχνουν ότι το sexting γίνεται κοινός τόπος στη ζωή των εφήβων σήμερα. Η ευρεία διάδοση της τεχνολογίας σημαίνει ότι οι περισσότεροι νέοι έχουν μια φωτογραφική μηχανή και άρα μπορούν να τραβήξουν φωτογραφίες όποτε θέλουν και, ενίοτε, μπορεί να γίνουν λάθη. Στις περισσότερες χώρες, προβλέπονται νομικές συνέπειες για το sexting και, στις περισσότερες περιπτώσεις, η γυμνή φωτογραφία ενός ατόμου κάτω των 18 ετών θεωρείται παράνομη ή σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου.

    Τα σχολεία θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι εξασφαλίζουν ευκαιρίες στους νέους να μιλήσουν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο διαδίκτυο και το sexting είναι σαφώς ένα από αυτά. 

    Ενέργειες που πρέπει να εξετάζονται, μεταξύ άλλων, είναι οι εξής:

    Διασφάλιση ότι όλοι κατανοούν τι είναι sexting και ποια είναι η προσέγγιση που υιοθετεί το σχολείο απέναντί του, η οποία αποτυπώνεται στην πολιτική για την προστασία του παιδιού.
    Παροχή ευκαιριών στο σχολείο όπου τα παιδιά και οι έφηβοι έχουν τη δυνατότητα να μιλήσουν και να συζητήσουν θέματα όπως το sexting.
    Παροχή επιμόρφωσης και ενημέρωσης του προσωπικού ώστε να γνωρίζει τους κινδύνους και τις προκλήσεις που εγκυμονεί το sexting.
    Παροχή πληροφοριών για τους γονείς κατά το αρμόζον και αναγνώριση ότι πιθανώς θα βιώσουν σοκ αν ανακαλύψουν ότι τα παιδιά τους εμπλέκονται σε sexting.

    Για περισσότερες πληροφορίες και συμβουλές, ρίξτε μια ματιά στους πόρους και τις υπηρεσίες του Childline.

    Επίσης, συμβουλευτείτε τον οδηγό του Συμβουλίου για την Ασφάλεια των Παιδιών στο Διαδίκτυο του Ηνωμένου Βασιλείου.

  • E21: Τι πρέπει να κάνετε για να βοηθήσετε τους μαθητές σας να αναπτύξουν καλές διαδικτυακές πρακτικές;

    Ως γονιός και/ή εκπαιδευτικός έχετε πιθανώς εκπαιδευτεί να απαγορεύετε στα παιδιά σας να συνομιλούν με αγνώστους. Συνεπώς, πολλοί εκπαιδευτικοί θέλουν να διδάξουν τους μαθητές τους να μην συνομιλούν με αγνώστους, ιδιαίτερα στο διαδίκτυο. Όμως, ενώ είναι ευκολότερο να πείσουμε τα μικρά παιδιά, οι έφηβοι πιθανότατα να αντισταθούν στην απαγόρευση της συνομιλίας με αγνώστους στο διαδίκτυο. Η διαχείριση της κατάστασης θα πρέπει να γίνεται με διπλωματία, προσφέροντας πολλές ευκαιρίες για να συζητηθούν τα ζητήματα και οι κίνδυνοι που καραδοκούν, χωρίς να εξάπτεται είτε η περιέργεια είτε η επαναστατική διάθεση να δοκιμάσουν ό,τι τους απαγορέψαμε ρητά.

    Η αγγλική λέξη SMART (που σημαίνει «έξυπνος») ως μνημονική τεχνική μπορεί να σας βοηθήσει όταν μιλάτε στα παιδιά/μαθητές σας:

    Ασφάλεια (το S είναι το πρώτο γράμμα της λέξης “safe”): Να προσέχετε ποιες προσωπικές πληροφορίες παραχωρείτε σε ανθρώπους που δεν ξέρετε.
    Συνάντηση (το M είναι το πρώτο γράμμα της λέξης “meeting”): Να παίρνετε προφυλάξεις όταν συναντιέστε με άτομα που γνωρίζετε μόνο μέσω συνομιλιών στο διαδίκτυο. Πείτε σε κάποιον πού και πότε θα γίνει η συνάντηση. Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνάντησης να παραμένετε σε δημόσιους χώρους και μην συμφωνήσετε να κάνετε κάτι που σας κάνει να νιώθετε άβολα.
    Αποδοχή λήψης (το A είναι το πρώτο γράμμα της λέξης “accepting”): Να προσέχετε όταν λαμβάνετε επισυνημμένα στοιχεία και πληροφορίες από ανθρώπους που δεν γνωρίζετε, τα οποία μπορεί να περιέχουν μηνύματα που σας αναστατώνουν ή ιούς.
    Αξιοπιστία (το R είναι το πρώτο γράμμα της λέξης “reliable”): Να ελέγχετε πάντα αν οι πληροφορίες που λαμβάνετε από κάποιον είναι αξιόπιστες. Να θυμόσαστε ότι οι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτό που λένε.
    Μιλήστε (το T είναι το πρώτο γράμμα της λέξης “tell”): Πάντα να μιλάτε σε κάποιον ενήλικα που εμπιστεύεστε αν κάτι ή κάποιος στο διαδίκτυο σας κάνει να ανησυχείτε ή σας αναστατώνει.

    Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε τις οδηγίες και τις δραστηριότητες SMART Crew, που δημιούργησε το Childnet International.

  • B6: Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου

  • E22: Τι είναι η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου και πώς μπορούν να πάρουν μέρος σε αυτήν τα μέλη του eTwinning;

    Στην πάροδο των χρόνων, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (SID) έχει αναδειχτεί σε εκδήλωση ορόσημο στο ημερολόγιο της διαδικτυακής ασφάλειας. Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου, η οποία ξεκίνησε ως πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού έργου SafeBorders το 2004 και στη συνέχεια πέρασε στο δίκτυο Insafe ως μία από τις πρώτες του δράσεις το 2005, έχει διαδοθεί εκτός της παραδοσιακής του γεωγραφικής ζώνης και πλέον γιορτάζεται σε περισσότερες από 100 χώρες σε όλο τον κόσμο και όλες τις ηπείρους. Κάθε χρόνο, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου προσπαθεί να αφυπνίσει σχετικά με αναδυόμενα ζητήματα που αφορούν στο διαδίκτυο, από τον διαδικτυακό εκφοβισμό ως την κοινωνική δικτύωση, και επιλέγει ένα θέμα που αντικατοπτρίζει τις ανησυχίες της εποχής.

    Κέντρα και Επιτροπές Ασφαλούς Διαδικτύου

    Το Insafe είναι ένα Ευρωπαϊκό δίκτυο Κέντρων Ασφαλούς Διαδικτύου (ΚΑΔ). Κάθε εθνικό Κέντρο υλοποιεί ενημερωτικές και εκπαιδευτικές εκστρατείες, αναλαμβάνει τη λειτουργία μιας γραμμής βοήθειας και συνεργάζεται στενά με τους νέους ώστε να διασφαλίζει μια βασιζόμενη σε στοιχεία, πολυεταιρική προσέγγιση της δημιουργίας ενός καλύτερου διαδικτύου.

    Ωστόσο, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου γιορτάζεται και εκτός Ευρώπης. Το 2009, γεννήθηκε η ιδέα των Επιτροπών Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου, με στόχο την ενίσχυση των δεσμών με χώρες εκτός του δικτύου και την επένδυση σε μια εναρμονισμένη προώθηση της εκστρατείας σε όλο τον κόσμο. Σχεδόν 70 παγκόσμιες Επιτροπές ΗΑΔ συνεργάζονται πλέον στενά με τη Συντονιστική Ομάδα της Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου, η οποία εδράζεται στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις Βρυξέλλες. Αν δεν υπάρχει ακόμα Επιτροπή ΗΑΔ στη χώρα σας, αλλά ενδιαφέρεστε να συγκροτήσετε μία, σας παρακαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

    Υποστηρίζοντας την ΗΑΔ

    Η ιστοσελίδα παρέχει μια παγκόσμια διαδικτυακή πλατφόρμα για την κοινότητα, όπου οι χώρες και οι διεθνείς οργανισμοί μπορούν να προβάλλουν εκδηλώσεις και δράσεις που διεξάγονται σε επίπεδο τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου.

    Στις σελίδες αυτές θα βρείτε έναν πλούτο πολύγλωσσών πόρων που ενδυναμώνουν τους νέους ανθρώπους, τους εκπαιδευτικούς και τις οικογένειές τους να αξιοποιήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα τη διαδικτυακή τεχνολογία. Πρόκειται για έναν χώρο όπου άνθρωποι με ηγετικό ρόλο στην κοινότητα του ασφαλούς διαδικτύου μπορούν να επικοινωνήσουν με το κοινό και να γίνεται μια ανταλλαγή ιδεών, γνώσεων και εμπειριών.