eTwinning i nauka języków

Zarówno Ria de Wilde z Belgii i Marina Marino z Włoch są nauczycielkami francuskiego jako drugiego języka obcego i obydwie włączyły eTwinning w swoje lekcje. W chwili obecnej pracują wspólnie nad dwoma projektami eTwinning:

• L’école idéale dans l´Europe de demain
• Planète @dos

Celem tych projektów jest stworzenie więzi pomiędzy uczniami ze szkół średnich w Belgii i Włoszech oraz pomoc dla uczniów w wykorzystywaniu języka obcego w autentycznych sytuacjach. Aby tego dokonać, uczniowie intensywnie korzystają z takich narzędzi jak strony wiki, podcasty i blogi oraz używają platformy TwinSpace do zbierania i reorganizowania wszystkich materiałów i linków związanych z projektami.

WYWIAD

Spotkajmy się z tymi dwiema entuzjastycznymi nauczycielkami i poznajmy ich podejście do eTwinningu. Poniżej znajduje się wywiad z Rią, a na Blogu Nauczycieli eTwinning (po francusku) można przeczytać więcej o podejściu Mariny do eTwinningu.

Jak poznałyście się? Skąd wiedziałyście, że ta druga osoba będzie dobrym partnerem?
Marina i ja poznałyśmy się na konferencji eTwinning w Linz w 2006. Dużo rozmawiałyśmy, więc wiedziałam, że mamy uczniów w tym samym wieku i reprezentujemy podobne podejście do projektów opartych na technologiach ICT. W Linz wymieniłyśmy się naszymi adresami email i informacjami na temat naszych szkół. Po konferencji spotkałam się z Mariną i zapytałam, czy w dalszym ciągu jest zainteresowana współpracą i czy chciałaby rozpocząć ze mną projekt. Ona jest bardzo entuzjastyczną osobą, więc nasza współpraca układa się bardzo dobrze od samego początku.

Jak udało wam się uzgodnić tematy waszych projektów oraz ustalić sposób, w jaki mają być one przeprowadzone?
Regularnie komunikujemy się za pomocą Skype przynajmniej kilka razy w tygodniu. Czasami to ja proponuję jakiś temat, czasami Marina to robi. Próbujemy wspólnie pracować nad rzeczami, nad którymi zazwyczaj pracujemy w naszych klasach samodzielnie. eTwinning prowadzi do komunikacji, więc uczniowie mogą odkrywać więcej aspektów wybranego przez siebie tematu.

Zanim zaczęłyście współpracować, przeprowadziłyście wcześniej inne projekty eTwinning. Czy macie poczucie, że wasze projekty stają się coraz lepsze? Czego nauczyłyście się ze swojego spotkania z eTwinningiem?
Oczywiście nasze projekty eTwinning ewoluują. Początkowo opierały się one wyłącznie na wymianie informacji. Uczniowie z każdego kraju opisywali, co dzieje się w ich kraju, a partnerzy po prostu mogli przeczytać te informacje, ale niczego z nimi dalej nie robili. Krok po kroku zauważałyśmy jednak, że, z pedagogicznego punktu widzenia, projekty były atrakcyjniejsze, jeśli pociągały za sobą zadania, w których uczniowie mogli wspólnie nad czymś pracować.

Wasze projekty opierają się na intensywnym wykorzystywaniu narzędzi ICT, takich jak blogi, strony wiki czy podcasting. Dlaczego? W jaki sposób pomagają one w nauce języka obcego?
Kiedy uczniowie uczą się języków obcych, uczą się słownictwa i gramatyki. Ale to nie wszystko. Aby ćwiczyć i zwiększać swoje kompetencje – w czytaniu, pisaniu, mówieniu i słuchaniu – nauczyciele mogą wykorzystywać narzędzia ICT umożliwiające ustną i pisemną komunikację. Uczniowie muszą komunikować się w autentycznej sytuacji z innymi Europejczykami, więc nie mogą używać swojego języka ojczystego.

Jak fakt współpracy z klasami zza granicy zmienia wasze lekcje?
Lekcje są bardziej dynamiczne. Doświadczenie rzeczywistej komunikacji  wpływa na wszystkich pozytywnie: i na nauczycieli i na uczniów. Czasami, my nauczyciele nie doceniamy roli zabawy w życiu młodych ludzi. Nosimy w sobie umiejętność otwarcia ich umysłów, by mogli myśleć jak Europejczycy!

Czy doświadczenie związane z eTwinningiem pomogło wam w innych szkolnych projektach? W jaki sposób?
W naszej szkole chcemy rozpocząć projekt Comenius zatytułowany “Wyprawa po grala Europy”. Będziemy wykorzystywać grę, aby bardziej motywować naszych uczniów. Głównym powodem rozpoczęcia takiego projektu jest to, że chcemy poszerzyć naszą współpracę międzynarodową i zaangażować w partnerstwa europejskie więcej nauczycieli i uczniów. Praca w zespole będzie tutaj bardzo ważna, ale nie tylko w obrębie szkoły, ale także z partnerami z Polski, Norwegii i Bułgarii. Spotykaliśmy się podczas różnych warsztatów rozwoju zawodowego eTwinning oraz podczas konferencji eTwinning w Linz w 2006. Będziemy wykorzystywać nasze doświadczenie związane z eTwinningiem, zwłaszcza jeśli chodzi o narzędzia, jako że chcemy ponownie wykorzystywać strony wiki i podcasting. Zarejestrujemy nasz projekt w eTwinningu i będziemy korzystać z narzędzi na jego platformie.

Co wasi uczniowie myślą o eTwinningu?
Uczniowie lubią uczyć się w ten sposób. Nie czują wówczas, że ciężko pracują; są jednak cały czas czymś zajęci i używają języka obcego w naturalny sposób. Podnoszą swoje kompetencje zarówno w dziedzinie języków obcych jak i umiejętności ICT.

Czysto hipotetyczne pytanie – czego najbardziej brakowałoby wam, gdybyście nie mogły dłużej pracować z eTwinningiem podczas swoich lekcji?
Myślę, że wówczas nauczanie byłoby dla mnie nudne. Nie potrafię sobie wyobrazić, czym byłoby moje nauczanie bez eTwinningu. Teraz projekt eTwinning to najważniejsza część moich lekcji. To wielkie wyzwanie pracować wspólnie z innym nauczycielem z Europy i wpadać na nowe sposoby nauki języków obcych. Najbardziej więc brakowałoby mi tych kontaktów i tych impulsów w mojej codziennej pracy.

Web Editor: Christina Crawley Opublikowano: 02.09.2008 Zmieniono ostatnio: 24.11.2009