Homepage>>Blijf up to date>>Nieuws>> Kom dichterbij, buurman!
Kom dichterbij, buurman!

Alt Image
Er bestaan in Europa ongeveer 70 landsgrenzen. Daaronder bevinden zitten 25 taalgrenzen. Via eTwinning zijn vele scholen bezig deze grenzen over te steken door het leren van elkaars talen.

 

Taal brengt mensen samen. Terwijl de professionele voordelen van het leren van een taal veelvoudig zijn, zijn de verdere culturele voordelen van het vermogen te communiceren met mensen van een buurland even belangrijk. Vaak is een gemeenschappelijke communicatietaal tussen mensen uit verschillende landen niet noodzakelijkerwijs de moedertaal van een van beide. Bij eTwinning, echter, doen veel scholen het tegenovergestelde: zij leren en communiceren in de taal van de buurlanden om op een aantal niveaus dichter bij elkaar te komen.

eTwinning-projecten tussen buurlanden zijn ideaal voor het leren van een taal omdat zij het leerlingen mogelijk maken niet alleen hun cognitieve vaardigheden te verrijken in termen van taalverwerving, maar ook hun sociale en academische capaciteiten. Sabina Vecchione Gruener is een Italiaanse lerares. Als lerares Duits werkzaam in Trieste, die ook Servisch/Kroatisch en Sloveens heeft gestudeerd aan de universiteit, heeft ze een waarachtige waardering voor de talen van haar buren en is zij in veel opzichten een pionier op dit gebied. Wanneer haar gevraagd wordt welke taal ze geeft, denkt ze zorgvuldig na over de vraag voordat ze antwoord geeft. “Wel… Ik geef Duits. Aan de universiteit heb ik vreemde talen gestudeerd, met name Duits, Servisch/Kroatisch en Sloveens. Dat zeg ik om te laten zien dat ik me ook toen al bewust was van het feit dat ik hoorde bij een land dat grensde aan andere landen, bij een multicultureel land en dat is iets wat ik al die jaren ben blijven uitdragen.

 


 

In termen van haar huidige onderwijservaring denkt Sabina dat haar leerlingen heel wat uit haar lessen halen, niet alleen maar vanuit een linguïstisch oogpunt, maar ook vanuit een historisch. “Duits geven in Trieste is heel bijzonder, omdat Trieste een nauwe band heeft met de Duitse cultuur: het was een paar honderd jaar onderdeel van het Habsburgse Rijk en deze historische achtergrond vindt zijn weerslag in het dialect, in de culinaire tradities, in diverse uitdrukkingen…

Wanneer ze spreekt over de ervaring van haar leerlingen met het eTwinning-project, met daarin o.a. de ontdekking van zulke factoren, zegt ze dat ze heeft vastgesteld dat het project een zelfontdekking was voor velen van haar jonge leerlingen. “[…] Bijvoorbeeld, een aantal woorden vinden in het Duits vocabulaire die ook in ons dialect bestaan, of ontdekken dat onze Oostenrijkse vrienden dezelfde dingen eten die wij eten, terwijl wij altijd dachten dat dit onze specialiteiten waren, door al deze dingen kunnen wij tegelijkertijd zowel de buurman als een deel van onszelf ontdekken.”

 

 

Aan de andere kant van de grens is Sabina’s eTwinning-partner, Cornelia Esterl, een Oostenrijkse lerares die Italiaans geeft in Klagenfurt. Voor Cornelia is het leren van de taal van een buurland in vele opzichten belangrijk. “Het is niet alleen om economische redenen maar natuurlijk ook om culturele redenen dat je de taal van je buurman moet leren.” In termen van de ervaring van haar leerlingen “De leerlingen ervaren de taal niet alleen als een taal die op school onderwezen wordt, maar in feite als een taal die bij een cultuur hoort waaraan zij kunnen deelnemen als ze dat willen.” Een gemeenschappelijke grens betekende ook dat de leerlingen van Cornelia and Sabina elkaar persoonlijk konden ontmoeten. Op deze manier heeft het leren van zowel Duits als Italiaans een waarachtig doel voor de leerlingen – ze kunnen dan internationale reizigers, internationale communicatoren zijn.

 

 

 

Signe Sloth is lerares in Denemarken. Zij en haar leerlingen vormden een partnerschap met een school in Zweden om elkaars taal te leren via zang, dans en literatuur. Ofschoon Zweeds en Deens een gemeenschappelijke taalfamilie delen, legde Signe uit dat leerlingen een extra duwtje nodig hadden om deze buurtaal te leren. “De talen van Denemarken en Zweden lijken erg op elkaar. Maar als je het een Deense klas vraagt, zijn er misschien 2 of 3 van de 20 leerlingen die in Zweden geweest zijn. […] Zij weten niets van de Zweedse taal en ze denken dat ze de taal helemaal niet verstaan. Dus een van de doelstellingen van dit project was dat ze moesten leren de andere taal te verstaan en dus was het verboden Engels te spreken (een taal die gesproken werd door beide groepen) bij het project.”

 

 

 

In termen van het brengen van context naar leerlingen bij het leren van een taal, legde Ria de Wilde, van de Nederlands sprekende gemeenschap in België, uit dat het leren van de taal van hun buren in Frankrijk een amusante activiteit voor de leerlingen werd omdat ze contact konden krijgen en discussiëren met elkaar over hun gemeenschappelijke interesse in Fair Trade (Eerlijke Handel). “De leerlingen in Frankrijk maken een werkstuk over dit onderwerp en onze leerlingen zijn er ook in geïnteresseerd, zij hebben economie en dus zijn zij ook geïnteresseerd in Fair Trade maar vanuit een ander oogpunt, en wij werken samen om de taal te leren.” Door de inhoud van hun samenwerking te richten op een interessant onderwerp, wordt zowel de interesse en de band tussen de leerlingen tot stand gebracht.

Wat Sabina, Cornelia, Signe en Ria gemeen hebben is dat via de taal, het “verschillende” leidde tot het “gelijke”. Leerlingen die letterlijk nog nooit een andere leerling ontmoet hadden van een land dat grensde aan dat van hen, beseften plotseling dat zij zoveel geschiedenis deelden, genoten van dezelfde soorten muziek en films, en in sommige gevallen precies dezelfde uitdrukkingen hadden – waarvan sommige zelfs in hun eigen land niet gangbaar waren. Door de taalgrens over te steken komen zowel leraren als leerlingen tot de ontdekking dat ze nieuwe vaardigheden, nieuwe kennis en, misschien het meest belangrijk, nieuwe vrienden hebben.

 

Extra informatie:

  • Webredacteur: Maillard Pierre
  • Gepubliceeerd: 23.08.2012
  • Laatst gewijzigd: 27.08.2012